Motivequest houdt zich bezig met het monitoren van wat er allemaal op het web gezegd wordt. In het kort is hun stelling dat merken waarover veel goeds gezegd wordt, ook meer verkopen. Om dat te bewijzen lanceren ze de website http://brandadvocacy08.com/ , waarop ze online conversaties over de Amerikaanse verkiezingen monitoren. Elke dag kun je er volgen hoe die volgens hen zullen eindigen. Ik ben zeer benieuwd naar de finale resultaten van dit experiment. Well done!
Hoe 2.0 kan een verkiezingscampagne in godsnaam worden? Dit is waarlijk de beste case van het decennium! Vorige week lanceerde McCain een filmpje tegen Obama waarin hij Obama met Britney en Paris Hilton vergleek. Erg verstandig leek het mij niet om populaire landgenoten in de zeik te zetten en slaat Paris terug. Ja Mr McCain, welkom in het 2.0 tijdperk waar monologen niet meer bestaan. Goed gedaan van Paris en Funnyordie ! Benieuwd of McCain daar nog van terug heeft.
Nu en dan duikt er wel eens een handleiding op voor de perfecte hit of blockbuster. Een vast ingredient voor een Amerikaanse blockbuster is een 'solidarity scene' op het einde van de film. De leerlingen die op hun tafels gaan staan ("Captain, my captain") op het einde van Dead Poets Society bijvoorbeeld. Of iedereen die zich voorstelt als "I am Spartacus" in de gelijknamige film uit 1960. Een dergelijke solidarity scene speelt zich momenteel off screen af in de States. Jawel, voor de afwisseling gaan we het nog eens hebben over Obama.
Conservatieve media zoals Fox noemen Obama steevast Barack Hussein Obama. Sporadisch toont men dan per abuis een fotootjes van die andere Hussein (Sadam dan) of Bin Laden, zodat de roddel dat Obama eigenlijk een soort paard van Troje van de moslims is in leven blijft. Jeff 'Hussein' Strabone had hier zijn buik van vol en schreef op zijn blog een stuk getiteld 'We are all Hussein', waarin hij mensen oproept om zelf 'Hussein' als geuzennaam aan te nemen.
“My name is such a vanilla, white-girl American name,” zegt Ashley Holmes uit Indianapolis, die 'Hussein' aan haar Facebooknaam toevoegde “to show how little meaning ‘Hussein’ really has.” Dit is de 'Ich bin ein Berliner' van de jonge Amerikanen. Toch blij dat die op Facebook niet enkel met Britneys naar elkaars kop smijten, maar ook real life engagement tonen.
Tijd om het nog eens over Obama te hebben. Meerbepaald over Oh Boy Obama, een onofficiële website die fans opgezet hebben. Veel meer dan gewoon een fansite, is het een online denktank. Dat is pas interessant. Gedaan met dat gewauwelover de kloof met de burger. En nog interessanter: het Internet heeft als in handen om de democratie nog democratischer te maken. Op het web kunnen je immers elke dag je stem laten horen en niet pas om de 4 jaar. Het web kan politiek en plus slagvaardiger maken. Ministers van Cultuur die zich voor een tentoonstelling van de Vlaamse Primitieven bij de kunstenaar laten verontschuldigen zullen misschien ook in de toekomst moeilijk te vermijden zijn, maar op zijn minst kunnen specialisten via denktanks hun stem nog duidelijker laten horen. Ben ik naïef optimistisch, als ik wel iets zie in ideeën die samenkomen? Misschien wel. De grens tussen communities en kliekjes vervaagt steeds meer. Of juister: de grens tussen on line en off line vervaagt steeds meer. Een fijn initiatief die online denktank, maar toch maar even afwachten of on line de off line wereld echt kan veranderen...
De Amerikaanse presidentsverkiezingen zullen het nieuws de volgende maanden blijven beheersen, dit zal dus zeker niet het laatste stukje over een van de kandidaten zijn. Wel nieuw is dat de strijd deze keer voor een deelop het web beslecht wordt. Voroal Obama en diens medestanders blinken daarin uit. De strijd tussen MCCain en (waarschijnlijk) Obama wordt ook een strijd tussen toekomst en verleden. McCain kan de oudste president ooit worden, Obama bijna de jongste. Waar Obama McCain nauwelijks rechtstreeks aanvalt, gebeurt dat op het web wel meer. Er is een Bush-McCain-zoek-de-verschillen-quiz maar ook een zeer leuke blog getiteld "Things younger than Republican Presidential Candidate (oh, and did I forget to mention war hero) John McCain. , een zeer leuke manier om te communiceren dat de man echt wel iets te antiek is om nog toekomst te hebben. Ik ben benieuwd of de republieken met een even jolige repliek zullen komen om de gebrekkige ervaring van Obama in het daglicht te plaatsen. Het worden nog leuke maanden op het web lijkt me !
Laten we het toch nog maar eens over de verkiezingen in de States hebben. Hiernaast staat het kernwoord van Obama's campagne in Comic Sans, Times en Gotham. Deze laatste is het lettertype van zijn hele campagne. Brian Collins noemt dit "inspiring, not threatening". De New York Times bekeek deze Gotham al van dichtbij, maar wijdt nu ook een artikel aan Optima, de font van de McCain campagne. Natuurlijk moet bij goeie communicatie het hele plaatje kloppen, maar hedentendage wordt communicatie soms geanalyseerd tot het bijna ridikuul is. "What does Optima say about Senator McCain? Nothing. It probably says more about the designer than anything else. Who, except designers, would judge a candidate by the typeface?" Dat heeft Rudy VanderLans nu eens goed gezegd !
Een interessant artikel in de NY Times vergelijkt de websites van Obama en Hillary en komt tot de conclusie dat Obama een Mac is en Hillary een PC. Of dat 'hippere' imago van Obama in de States een voordeel is, is nog maar de vraag natuurlijk. After all blijft Mac een nichespeler en word je natuurlijk maar president door de massa...
Social networken zal waarschijnlijk een blijver worden, maar de relevantie van veel 2.0 toepassignen ontsnapt me nu en dan wel eens. Ik beantwoord linkedin-plaxo-spock uitnodigingen als ze in mijn mailbox zitten, maar verder spendeer ik er niet zo veel tijd aan. First life is immers cooler. Toen dit berichtje een tijdje geleden op mijn linkedin pagina stond, vond ik het medium weer wat interessanter:
Neen, Barack Obama is geen persoonlijke vriend, maar als hij president wordt, dan staat de president van de US of A wel tussen mijn linkedin contacten, niet slecht dus (en nog een reden om voor Obama te supporteren). Obama kan op mijn steun rekenen omdat een jonge zwarte democraat toch een verademing zou zijn na 8 jaar conservatisme. Maar los daarvan vind ik z'n campagne gewoon razend interessant. Waar we in België tijdens de laatste verkiezingen hoogstens een paar Youtubemiskleunen kregen, zet Obama werkelijk alle new media in. Obama heeft begrepen dat je zelfs met de privéjet hoogstens enkele staten per dag kunt bezoeken, waar je dan telkens een paar duizend fans bereikt. Obama probeert via het web echter elke dag iedereen te bereiken. Clever en de way to go denk ik. De aanwezigheid op het web van Obama is nogal verpletterend:
Obama toont dat hij 2.0 echt wel begrepen heeft. Hij is niet gewoon overal aanwezig, maar probeert ook een dialoog op gang te brengen met z'n kiezers:
Daarnaast zijn er ook nog eens de vele Obama fans. Die maakten een 2nd life hoofdkwartier bijvoorbeeld. De bekendste fan is natuurlijk Obamagirl, die het tegenwoordig opneemt tegen Giuliani girl
De Amerikaans verkiezingen waren reeds de grootste show op aarde en het Internet lijkt die gekte enkel nog te vergroten (ik heb het dan niet eens over discussiërende sneeuwmannen gehad). Gelukkig vormt technologie ook een wezenlijk onderdeel van Obama's programma: hij wil meer opleiding voor high tech jobs, het Amerikaanse staatsburgerschap voor wie in de States zijn College Degree haalt, betere ziektezorg door betere technologie en iedereen in Amerika moet via breedband het web op.
Afgelopen nacht won Obama de caucus van Iowa, een erg belangrijke voor de publieke opinie. Change is coming zegt hij zelf. Als we op z'n communicatie afgaan, dan twijfelen we er geen moment aan!
