Dramatic shift in marketing reality

Niets nieuws, niets wereldschokkends, maar wel erg goed gevisualiseerd. Scholz & Friends vertellen wat iedereen intussen weet, maar waar de meeste merken toch liever doof voor blijven.

sleutelwoord: relevantie

"Ik geloof niet dat we nog aan marketing moeten doen. Je kunt jezelf onmogelijk nog laten horen."

"Wij lezen immers geen advertenties meer waarvan de afzender een commercieel bedrijf is, maar we lezen wel nieuwsberichten. Een advertentie of persbericht van Mini in je mailbox open je niet eens. En tv-reclame heeft het al helemaal moeilijk. Maar een artikel in het Financieele Dagblad over moderne en milieuvriendelijke vervoersoplossingen voor jongen mensen in Amsterdam, waarin Mini genoemd wordt, lees je wel."

Dat zegt Kjell A. Nordström, professor aan het Institute of International Business aan de Stockholm School of Economics, in een artikel in het Tijdschrift voor Marketing van april 2008.

Dat treft, want wat lezen we vandaag op www.communicatiemannen.be? Dat er nu in Cannes ook PR Awards uitgereikt zullen worden volgend jaar.

Stof tot nadenken ...

Alhoewel Nordström de term 'marketing' in de mond neemt waar hij het misschien eerder over 'klassieke reclame' heeft, heeft hij wel ergens een punt. Volgens hem wordt PR steeds belangrijker. Maar voor PR heb je wel een sterk verhaal nodig, en daar kan de marketingafdeling of een bureau dan weer een handje bij helpen, bijvoorbeeld door al van in de productontwikkelingsfase mee te denken over de 'verhaalwaarde' van een product. En uiteraard moet het product zelf ook een meerwaarde hebben.

Maar eigenlijk is dat allemaal niets nieuws. Of je boodschap nu beoordeeld wordt door de kritische krantenredacteur of door de kritische consument voor de tv, de bottom line blijft hetzelfde: wat goed is en relevant voor de consument, blijft hangen.

Artvertising

“Being good in business is the most fascinating kind of art,” verklaarde Andy Warhol ooit, die als een van de eersten art en business met elkaar wist te verzoenen. Takashi Murakami gaat op zijn expo in het Brooklyn Museum (NYC) nog een stapje verder: in het midden van de tentoonstelling staat er plots een shop van Vuitton.

Murakami ontwierp enkele exclusieve tassen voor Vuitton en die zijn daar te koop. Vanaf $ 650. Murakami wist van zichzelf zo'n straf merk te maken dat een fabriekje van 100 man aan de lopende band manga/sado-cute-kunstwerken onder zijn naam produceert die vanaf $ 100.000 verkocht worden. Vuitton vindt zijn fans een interessant doelpubliek en deed er nog een schepje bovenop door het doelpubliek on the spot hun producten aan te bieden. Kunst als medium zoals kranten of het internet, het is weer iets nieuws.
Het is opvallend hoe het succes van kunstenaars hoe langer hoe meer gemeten wordt aan de prijzen van hun werken en niet aan geslaagde tentoonstellingen of de intrensieke waarde van hun werk. Een herkenbare stijl en een duidelijke positionering helpen een kunstenaar al een eind op weg, een beetje PR en buzz doen de rest. Ik ben nu al benieuwd wanneer het eerste marketingbureau opduikt dat bemiddelt tussen artists en advertisers en daarnaast ook art-marketing aanbiedt. Ik gok op een bureau met als baseline "The Art of Marketing/ The Marketing of Art" en mottige acties genre "uw logo in werk X van kunstenaar Y als u nu inschrijft". Of zouden er toch nog markten zijn die zich niet laten marketen?

De 10 P's van Tom Peters

1. Purpose
2. Passion
3. Potential
4. Presence
5. Personal
6. Persistence
7. Priorities
8. People
9. Potent
10. Positive